Dr Βάσω Σίδη – Φραγκανδρέα

Εκδόσεις iWrite

Η γραφή είναι μια πορεία μοναχική. Μια πορεία όμως που προσδοκά στη συνάντηση μόλις ολοκληρώσει τον κύκλο της.

Τη βασική ιδέα για τη συγγραφή αυτής της νουβέλας μου την έδωσε ένας αγαπημένος γονιός. Μου έδειξε το λογότυπο του συλλόγου ΛΑΜΨΗ, όπου δυο παιδιά βγαίνουν από μια σήραγγα στο φως. Ύστερα η κόρη μου η Ιωάννα με βοήθησε να δώσω όνομα και υπόσταση στον κεντρικό μου ήρωα, τον Λευτέρη – γιατί λευτερώνεται από την αρρώστια του.

Όταν τελείωσα ένοιωθα αφενός το χαρούμενο αίσθημα της δημιουργίας, ανάμειχτο όμως με ανασφάλεια. Όμως ειλικρινά, η απόλαυση της συγγραφής βρίσκεται πάνω από κάθε αρνητική σκέψη για την αποδοχή. Γιατί το γράψιμο είναι ανακούφιση, είναι θεραπεία, εκτόνωση και βάλσαμο της ψυχής.

Το «Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα – Επιστροφή στο Φως» είναι ένα ταξίδι αναζήτησης μέσα στα σκοτάδια της νύχτας, στα σκοτάδια του Λαβύρινθου του ονείρου, της παιδικής αλήθειας και κατανόησης για τον καρκίνο και τη θεραπεία του.

Το «Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα…» είναι λοιπόν «το πέρασμα σε εκείνον τον άλλο τόπο και σηματοδοτεί την έναρξη ενός ταξιδιού διαφορετικού από αυτό που ο καθένας φαντάζεται ότι μπορεί να του συμβεί… Κι αν η Ιθάκη είναι ο προορισμός του τότε μιλάμε για πλήρη ίαση» ( Susan Sontag ).

Με αφήγηση, σε ορισμένα σημεία πρωτοπρόσωπη από τον ίδιο τον ήρωα – έναν έφηβο 13 χρόνων – για το προσωπικό του ταξίδι / περιπλάνηση μέσα στα δαιδαλώδη σκοτάδια του Λαβυρίνθου για να συναντήσει ξανά το Φως. Ένα τρομαχτικό ταξίδι ενηλικίωσης όπου ο Λευτέρης μέσα από επώδυνες διαδικασίες θα προσπαθήσει να κατανοήσει τη Ζωή και τις προκλήσεις της και θα ανακαλύψει τη δύναμη της αληθινής αγάπης.

Καθώς αφουγκραζόμουν, εδώ και χρόνια, τα αγωνιώδη ερωτήματα των παιδιών, άρχισα τον σχεδιασμό αυτής της ιστορίας με γνώμονα την προώθηση της απενοχοποίησης του διαλόγου γύρω από τον παιδικό καρκίνο. Γιατί σήμερα πλέον ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας, δεν είναι η «επάρατος», αφού σε σημαντικό ποσοστό είναι ιάσιμος. Η αρρώστια όμως εξακολουθεί να ανατρέπει την καθημερινότητα παιδιών και γονιών και να αποτελεί την αρχή ενός δύσκολου αγώνα. Τα ερωτήματα που προκαλεί η αρρώστια είναι βαθύτερα και δεν υπάρχουν εύκολες εξηγήσεις. Όμως το παιδί γνωρίζοντας τι συμβαίνει στο σώμα του και πώς θα γίνει η θεραπεία του θα μπορέσει να αναπτύξει άμυνες, απαλλαγμένο σημαντικά από φοβικές συμπεριφορές. Όταν καταφέρει να χτίσει τη δική του αλήθεια και να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του με εμπιστοσύνη στη θεραπευτική ομάδα, τότε θα αγωνιστεί με όλες τις δυνάμεις του για να νικήσει.

Έτσι λοιπόν, τούτη η βιωματική νουβέλα, που γεννήθηκε μέσα από την προσωπική εμπειρία στο χώρο εργασίας μου, πραγματεύεται το χρονικό της αρρώστιας του Λευτέρη, της μικρούλας Φωτεινής, της αγαπημένης του Χαράς και των άλλων συνοδοιπόρων τους. Είναι το ψυχογράφημα, η καταγραφή των συναισθημάτων του νεαρού αγοριού, σε σχέση με τους γονείς και το περιβάλλον, η αναζήτηση της αλήθειας του και η ισχυρή σχέση που αναπτύσσει με τα πρόσωπα που τον βοηθούν, τον στηρίζουν, τον ενδυναμώνουν ώστε να μπορέσει να πιστέψει πάλι στον εαυτό του και να ανακτήσει τη χαμένη του αυτοεκτίμηση. Ο Λευτέρης όταν έρχεται αντιμέτωπος με την αρρώστια θέλει να κατανοήσει, θέλει τη δική του αλήθεια για να διαχειριστεί το φόβο και να αγωνιστεί. Υπάρχει η ανατροπή της πραγματικότητας, οι δυσκολίες της θεραπείας, όμως υπάρχουν και τα σταθερά σημεία αναφοράς: η οικογένεια, η θεραπευτική ομάδα που εμπιστεύεται, οι συνοδοιπόροι του. Μέσα στη δύσκολη πορεία του μαθαίνει πως: «Οι άνθρωποι δεν χρειάζονται πάντα συμβουλές. Μερικές φορές το μόνο που χρειάζονται είναι ένα χέρι να στηριχτούν, ένα αυτί να τους ακούσει και μια καρδιά για να μπορέσει να τους καταλάβει». Μέσα από τη διαχείριση των αρνητικών του συναισθημάτων θα ανακαλύψει τον εσωτερικό του εαυτό μέσα από τη συντροφικότητα, τη φιλία, το μοίρασμα, την ιαματική αγάπη. Θα πιστέψει μέσα από την αισιοδοξία και την πίστη ότι όσο βαθειά κι αν είναι η νύχτα έρχεται το ξημέρωμα.

‘Όσο βαθιά και μεγάλη είναι η νύχτα τόσο λαμπρότερος θα είναι ο ήλιος της καινούργιας ημέρας. Και ότι μετά την καταιγίδα, δεν μπορεί παρά να φανερωθεί το ουράνιο τόξο.

Το μήνυμα είναι ότι ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας μπορεί να νικηθεί (σε σημαντικό βαθμό). Μηνύματα ενδυνάμωσης και ελεγχόμενης αισιοδοξίας των παιδιών και των οικογενειών τους.

Η ΖΩΗ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ!

Η ζωή κρύβει μέσα της το απρόβλεπτο και το αναπάντεχο. Είναι γεμάτη ανατροπές για τις οποίες ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑΤΙ. Ατυχήματα, αρρώστιες, θάνατοι. Όμως και διασώσεις, βραβεία, επιτυχίες, φιλίες, αγάπες. Δεν υπάρχει απάντηση. Είναι σπουδαία η ζωή ακριβώς γιατί προϋποθέτει μια σειρά από πιθανότητες. Υπάρχει μονάχα η προσπάθεια να εκμεταλλευτείς με τον πιο προσοδοφόρο τρόπο την κάθε μικρή στιγμή. Καθώς το ΤΩΡΑ είναι το μόνο αληθινό και η ΖΩΗ μέσα από αυτό παίρνει το νόημα που της αξίζει.

Στη μακρόχρονη θητεία μου, μέσα από τη σχέση γονιού και παιδιού

Βάσω Σίδη – Φραγκανδρέα
24 Σεπτέμβρη 2019