Για τον άνθρωπο και τη ζωή. Για τον άνθρωπο του σήμερα, την εσωτερική του δύναμη και το κυνήγι της ευτυχίας. Όμως πόσο διαφορετική είναι η έννοια και η διάσταση αυτής της μαγικής λέξης. « Ευτυχία » για κάποιους σημαίνει πλούτος και φήμη, κοινωνική καταξίωση. Για κάποιους άλλους ιδεολόγους είναι η κοινωνική δικαιοσύνη και για τους ονειροπόλους μικρές σταγόνες χαράς. « Θεέ μου, πόσο κοντά από την ευτυχία περνάει ο άνθρωπος », έγραψε ο Τσέχωφ. Κι αλήθεια, πόσες φορές απλώνει ο άνθρωπος  τα χέρια του να την αγγίξει κι εκείνη του ξεφεύγει.  Για ένα μικρό παιδί ευτυχία είναι να βουτήξει τα χέρια του στα λασπόνερα και να τα ανυψώσει χαρούμενο, λασπωμένα γράφει ο Μπέρτραντ Ράσελ στην « Κατάκτηση της ευτυχίας»

Κι εσύ αναρωτήθηκες: «τι είναι η ευτυχία;». Κάποιοι είπαν πως είναι ο έρωτας. Είναι τάχα ευτυχία ο έρωτας; Αυτός αιχμαλωτίζει το νου και τη θέληση, είναι μάχη, πηγή ανησυχίας, νύχτες αγρύπνιας. Και άλλοι σου είπαν πως είναι η γαλήνη. Όμως οι εποχές παλεύουν μεταξύ τους στο διάβα τους και οι μέρες με τις νύχτες καθώς εναλλάσσονται.

« Θα σταματήσω να κυνηγάω την ευτυχία », αποφάσισες. « Θα αρχίσω να βλέπω τη ζωή μέσα από τα δικά μου μάτια και όχι από τα μάτια των άλλων. Μου αρκεί το να βιώνω την περιπέτεια της ζωής.  Με αγάπη…. Ν’ αγαπώ αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη. Με νοιάξιμο, ενδιαφέρον, συντροφικότητα για εκείνους που αγαπώ. Να αφουγκράζομαι την ανάσα τους, να διαβάζω τα μάτια τους, ν’ ανοίξω την αγκαλιά μου. Να σταματήσω να παλεύω με τις αρνητικές σκέψεις, εκείνες που γεννάνε αρνητικά συναισθήματα. Να συμφιλιωθώ με το παρελθόν και να ζήσω στο σήμερα.  Να είμαι περήφανη κι ικανοποιημένη για όλα όσα με κόπο έχτισα. Να συνεχίσω  την γνωριμία μου με τον εσωτερικό μου εαυτό. Να τον αγκαλιάσω σφιχτά, να τον αγαπήσω. Να μπορώ να χαμογελώ στην μοναδικότητα της κάθε μικρής στιγμής.

« Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες. Τι θα πει φώς; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια » ( Καζαντζάκης/Ασκητική )